W polskim porządku prawnym możliwe jest dziedziczenie na podstawie ustawy bądź na podstawie testamentu.
Dziedzicznie testamentowe
Pierwszeństwo nad postanowieniami ustawy ma testament. Jest to dokument, który zawiera ostatnią wolę spadkodawcy co do podziału majątku. Jest to jedyny sposób by dokonać modyfikacji ustawowej kolejności dziedziczenia.
Dziedziczenie ustawowe jest formą dziedziczenia, która ma miejsce, jeśli spadkodawca nie pozostawił testamentu. Przepisu kodeksu cywilnego jasno ustalają, w jakich częściach i w jakiej kolejności dziedziczyć będą najbliżsi spadkodawcy.
Stwierdzenie nabycia spadku
Jest to postępowanie, które pozwala stwierdzić kto i w jakiej części oraz na jakiej podstawie jest spadkobiercą.
Stwierdzenie nabycia spadku może nastąpić w dwóch trybach:
– w postępowaniu sądowym – sądowe postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku;
– w postępowaniu przed notariuszem – notarialny akt poświadczenia dziedziczenia (APD).
Sąd na podstawie art. 1025 § 1 kodeksu cywilnego wydaje postanowienie stwierdzające nabycie spadku na wniosek osoby, która ma w tym interes. Osobami zainteresowanymi są:
– spadkobiercy;
– wierzyciele spadkodawcy;
– uprawnieni do zachowku;
– zapisobiercy (z zapisów zwykłych, jak i windykacyjnych);
– wierzyciele spadkobiercy oraz zapisobiercy windykacyjnego;
– osoby nie roszczące sobie praw do spadku, lecz zainteresowane wykazaniem faktu, że nie są spadkobiercami i nie ponoszą odpowiedzialności za długi spadkowe;
– wykonawca testamentu;
W polskim prawie istnieje możliwość uzyskania aktu poświadczenia dziedziczenia (APD), który sporządza notariusz. O wydanie aktu poświadczenia dziedziczenia mogą wystąpić tylko osoby, które mają możliwość zostania spadkobiercami ustawowymi lub testamentowymi oraz osoby, na rzecz których spadkodawca uczynił zapis windykacyjny.
Kancelaria pomaga rozwiać wątpliwości w zakresie dziedziczenia ustawowego i testamentowego.
W celu uzyskania pomocy prawnej, zapraszam do kontaktu.
